I poprosił jeden z mężczyzn, powiedz nam o Poznawaniu Samych Siebie.
A on odrzekł:
W ciszy swoich serc znacie tajemnice dni i nocy.
Lecz uszy wasze są spragnione brzmienia mądrości waszych serc.
Chcielibyście usłyszeć to, co znacie jedynie jako własne myśli.
Chcielibyście dotykać palcami nagich ciał waszych marzeń.
I tak właśnie powinniście czynić.
Ukryte źródło pragnień waszej duszy potrzebuje wezbrać i szemrząc popłynąć ku morzu, a wtedy skarb waszej nieskończonej głębi ukaże się waszym oczom.
Lecz nie próbujcie odmierzać swego niezgłębionego skarbu i nie sprawdzajcie głębi swego poznania miarą lub liną do sondowania.
Gdyż tożsamość wasza jest bezgraniczna i niemierzalna.
Nie mów „Odnalazłem jedyną prawdę” lecz raczej „Odnalazłem jedną z prawd”.
Nie mów „Znalazłem właściwą drogę dla swej duszy”, lecz powiedz „Wędrując moją drogą odnalazłem duszę”.
Ponieważ dusza zna wszystkie drogi.
Nie chodzi ona w szeregu ani nie rośnie jak trzcina.
Dusza otwiera się jak lotos o niezliczonych płatkach.
Khalil Gibran - "Prorok" fragmenty